سایه ماه

به روشنایی بنگر سایه ها پشت سرت خواهند بود

 

بدون شرح

دوشنبه 16 دی 1387
 

نوشته شده توسط:صابر شادمانی

بدون شرح

 



نظرات()
 
 

خواب دیدم خواب اینکه مرده ام

چهارشنبه 11 دی 1387
 

نوشته شده توسط:صابر شادمانی

خواب دیدم خواب اینکه مرده ام                                 خواب دیدم خسته و افسرده ام

روی من خروارها از خاک بود                      وای قبر من چه وحشتناک بود

تا میان گور رفتم دل گرفت                                          قبر کن سنگ لحد را گل گرفت

بالش زیر سرم از سنگ بود                                        غرق وحشت سوت و کور و تنگ بود

ناله می کردم ولیکن بی جواب                                    تشنه بودم تشنه ی یک جرعه آب

خسته بودم هیچ کس یارم نشد                                  زان میان یک تن خریدارم نشد

هر که آمدپیش حرفی راند و رفت                                 سوره ی حمدی برایم خواند و رفت

نه شفیقی نه زفیقی نه کسی                                  ترس بود و وحشت و دلواپسی

 

 

ادامه شعر را در قسمت ادامه مطلب بخوانید

 


ادامه مطلب

نظرات()
 
 

زمین ایمان آورد و جهان سبز شد

سه شنبه 3 دی 1387
 

نوشته شده توسط:ریحانه

به نام خدایی که در همین نزدیکی است ...


زمین سردش بود، زیرا ایمانش را از دست داده بود ؛ نه دانه ای از دلش سر در می آورد و نه پرنده ای روی شانه هایش آواز می خواند. قلبش از ناامیدی یخ زده بود و دستهایش در انجماد تردید مانده بود.

خدا به زمین گفت: عزیزم ایمان بیاور تا دوباره گرم شوی. اما زمین شک کرده بود، به آفتاب شک کرده بود، به درخت شک کرده بود، به پرنده شک کرده بود.

خدا گفت: به یاد می آوری ایمان سال پیشت چگونه به پختگی رسید؟ تو داغ پر شور بودی و تابستان شد، و شور و شوقت به بار نشست و کم کم از آن شوق و بلوغ به معرفت رسیدی ، نام آن معرفت را پاییز گذاشتیم. اما...

من به تو گفتم که از پس هر معرفتی، معرفت دیگری است، و پرسیدمت که آیا می خواهی تا ابد به این معرفت بسنده کنی؟

تو اما بی قرار معرفتی دیگر بودی. و آنگاه به یادت آوردم که هر معرفت دیگر در پی هزار رنج دیگر است. و تو برای معرفتی نو به ایمانی نو محتاجی. اما میان معرفت نو و ایمان نو ، فاصله ای تلخ و سرد است که نامش زمستان است.فاصله ای که در آن باید خلوت و تامل و تدبیر را به تجربه بنشینی، صبوری و سکوت و سنگینی را. و تو پذیرفتی.

اما حال وقت آن است که از زمستان خود به در آیی و دوباره ایمان بیاوری و آنچه را از زمستان آموختی در ایمان تازه ات به کار بری. زیرا که ماندن در این سکوت و سنگینی رسم ایمان نیست، ایمان شکفتگی و شور و شادمانی است.

ایمان زندگی است

پس ایمان بیاور، ای زمین عزیز !

و زمین ایمان آورد و جهان گرم شد. زمین ایمان آورد و جهان سبز شد. زمین ایمان آورد و جهان به شور و شکفتگی و شادمانی رسید.

نام ایمان تازه زمین ، بهار بود.

 



نظرات()
 
 

باران

یکشنبه 24 آذر 1387
 

نوشته شده توسط:صابر شادمانی

آنگاه بانوی پر غرور عشق خود را دیدم

در آستانه پر نیلوفر،

که به آسمان بارانی می اندیشید

و آنگاه بانوی پر غرور عشق خود را دیدم

در آستانه پر نیلوفر باران،

که پیرهنش دستخوش بادی شوخ بود

و آنگاه بانوی پر غرور باران را

در آستانه نیلوفرها،

که از سفر دشوار آسمان باز می آمد.

ـ احمد شاملو ـ



نظرات()
 
 
  • تعداد کل صفحات:15 
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • ...  


» آخرین پست ها
 
بدون شرح دوشنبه 16 دی 1387
خواب دیدم خواب اینکه مرده ام چهارشنبه 11 دی 1387
زمین ایمان آورد و جهان سبز شد سه شنبه 3 دی 1387
باران یکشنبه 24 آذر 1387
دلم كه می شود شنبه 16 آذر 1387
شعر بی دروغ چهارشنبه 13 آذر 1387
برای امید دورم.... شنبه 9 آذر 1387
سیب چهارشنبه 6 آذر 1387
تقدیم به ریحانه عزیزم یکشنبه 3 آذر 1387
زندگی پنجشنبه 30 آبان 1387
به آفتاب سلامی دوباره خواهم داد سه شنبه 21 آبان 1387
از طرف مریم عزیز دوشنبه 13 آبان 1387
باور كنید كه استحقاق بهترینها را دارید یکشنبه 5 آبان 1387
روزی که به دنیا می آییم؟ یکشنبه 28 مهر 1387
درخت كوچك ، تنها به باد عاشق بود چهارشنبه 10 مهر 1387
لیست آخرین پستها